De eerste mensen kwamen het huidige Canada binnen door de toenmalige landbrug tussen Siberië en Alaska over te steken. Vele duizenden jaren later kwamen de Vikingen aan in Newfoundland en Labrador waar ze nederzettingen aan de kust stichtten.
De Brit John Cabot zette in 1497 als eerste Europese ontdekkingsreiziger voet aan wal in het huidige Newfoundland. Tot die tijd werd het land bewoond door Inuit (Eskimo's) en indianen. Later, in 1534, eiste de Franse ontdekkingsreiziger Cartier de St. Lawrence riviervallei op. De Engelsen waren echter van mening dat zij recht hadden op dit gebied. Dit leidde tot een aantal gevechten die als resultaat hadden dat de Fransen uiteindelijk het gebied moesten afstaan.
Tot aan 1791 heersten de Engelsen in de toenmalige Britse kolonie Québec. In dat jaar werd de kolonie in een Brits deel (de huidige provincie Ontario) en een Frans deel (het huidige Québec) verdeeld. In de praktijk bleek deze deling niet te werken en in 1841 werden de twee delen weer samengevoegd. Het land kreeg steeds meer zelfbestuur en de Britse inmenging werd steeds geringer. De politieke situatie is sindsdien nauwelijks veranderd. De Britse koningin is officieel nog steeds staatshoofd, maar in de praktijk is haar inmenging nihil. Ondanks het feit dat het land een eenheid vormt en grotendeels Engelstalig is, is de Franse cultuur nog niet verdwenen.
In de Tweede Wereldoorlog vochten de Canadezen aan de kant van de geallieerden. Tijdens de oorlog vonden vele Canadese soldaten hun grote liefde in Nederland en zo vertrokken veel 'oorlogsbruidjes' naar Canada.
In de jaren vijftig en zestig volgden nog eens tienduizenden Nederlandse gezinnen om voornamelijk in de landbouw een nieuw bestaan op te bouwen. Alles bij elkaar wonen tegenwoordig zo'n kwart miljoen geëmigreerde Nederlanders in Canada.