De Savannah Way
Per 4WD door het eenzame noorden van Australië
Tekst: Karen Keast
Vertaling: Jan-Willem Driessen
Foto's: Britz, archief Wereldcontact
Rijdend in onze 4WD Bushcamper over de Savannah Way realiseer ik me dat dit het avontuur is waarnaar ik altijd zo heb verlangd. Veertien dagen reizen door het noordelijke deel van het rode continent, dat zelfs voor veel Australiërs een nog onbekend, veraf gelegen gebied is.
Ten westen van het tropische Cairns (Queensland) ligt op een paar uur rijden een van Australisch grootste geologische wonderen: de Undara Lava Tubes. Hier wandel ik door de holle versteende lavatunnels van 's werelds langste lavastroom, die 190.000 jaar geleden zijn ontstaan tijdens de eruptie van de Undara-vulkaan. De vloeiende lava zocht zich een weg door droge rivierbeddingen en terwijl de buitenkant stolde, bleef de lava binnenin doorstromen. Met als eindresultaat het bizarre gangenstelsel, waarin ik mij nu in een andere wereld waan.
Ik had echt geen benul dat mij zo'n indrukwekkende ervaring stond te wachten, toen ik mijn echtgenoot Paul een 4WD-vakantie voorstelde. Die uitgestelde huwelijksreis moest er nu eindelijk maar eens van komen. Dit was misschien wel onze laatste kans om samen te reizen, in ons eigen tempo en zonder dat we met kinderen rekening hoefden te houden. Ik wilde per se buiten de bewoonde wereld en gebruikelijke routes reizen en het leek me wel wat om met een 4WD Bushcamper de achtertuin van Australië te gaan verkennen. En wat voor een achtertuin! Wat is Australië toch rijk bedeeld met schitterende natuur. Of dat nu de spectaculaire kust is of de bush of de Outback in het binnenland. Australië heeft zo ontzettend veel te bieden. Tijdens ons 4WD-avontuur zou ik ontdekken dat Australië ook nog heel veel verborgen natuurwonderen bezit. Wonderen waarvan ik het bestaan niet eens kende.
Van Cairns naar Broome
Het werd uiteindelijk de Savannah Way, het ultieme 4WD-avontuur in Australië. De 3500 kilometer lange Savannah Way loopt door het noorden van Australië en doorkruist drie staten. De route begint in Cairns (Queensland) en gaat via Borroloola en Katherine in de Northern Territory naar de eindbestemming Broome in Western Australia. 
De route gaat eerst door weelderig tropisch regenwoud, al snel gevolgd door alsmaar wisselende landschappen. Savanne-graslanden met verspreide bomen, indrukwekkende vulkanische en verweerde rotsformaties, kloven met helder, fris water en gortdroge gebieden. De Savannah Way gaat door een aantal spectaculaire gebieden, waaronder vijf landschappen die op de Werelderfgoedlijst staan en vijftien nationale parken. Onderweg zie je historische goudzoekersstadjes, geïsoleerde veeboerderijen, eenzame pubs en 'roadhouses' en kun je kennismaken met de pioniersgeschiedenis en aboriginalcultuur.
Omdat een deel van de route alleen is te rijden door wagens met vierwielaandrijving, kozen we voor een 4WD Bushcamper van Britz en begonnen daarmee aan een veertiendaagse reis, waarbij niet alleen de bezienswaardigheden centraal stonden, maar zeker ook het avontuurlijke rijden er naar toe. Onze bushcamper was uitgerust met kampeerbenodigdheden, een koelkast, een kookstel voor gebruik buiten en een handdouche met zonneboiler. Van alle gemakken voorzien konden we beginnen aan ons avontuur door het 'echte Australië'
Geologische wonderen
Al na vier uur rijden kwamen we aan bij de indrukwekkende Undara Lava Tubes. Hier brachten we onze eerst nacht door in de bushcamper. Een ervaring op zich. Na een goede nachtrust besloten we om een hele dag te besteden aan de spectaculaire kraters en tunnels in het Undara Volcanic National Park.
Onze volgende bezienswaardigheid op de Savannah Way was de Cobbold Gorge, gelegen op het grondgebied van een uitgestrekte veeboerderij. De zes kilometer lange Cobbold Gorge is een uiterst smalle kloof, die op sommige plaatsen amper twee meter breed is. Daardoor ogen de dertig meter hoge kliffen aan weerszijden extra spectaculair. We namen hier de tijd en verkenden een deel van de kloof per boot. De indrukwekkende schoonheid van deze zandsteenformatie, in combinatie met een bijna onwerkelijke stilte, maakte diepe indruk. Hier zagen we onze eerste zoetwaterkrokodil, soezend in de zon, die waarschijnlijk niet eens merkte dat we hem fotografeerden. Het werd ons al snel duidelijk dat deze 4WD-tocht een aaneenschakeling zou worden van nieuwe avonturen en ervaringen en meteen na het verlaten van een bezienswaardigheid verheugden we ons al weer op een volgend avontuur. De Cobbold Gorge achter ons latend en met Normanton aan de Gulf of Carpentaria als volgende bestemming, genoten we van typisch Australische panorama's. We reden over een hobbelig wegdek, met aan weerskanten stoffige rode bermen, metershoog wuivend savannegras, schilferende zalmkleurige eucalyptusbomen en spierwitte, spookachtige soortgenoten.
Oase
Bij Normanton wilden we uiteraard de gedenksteen van Camp 119 zien. Op deze historische plek sloegen de Australische ontdekkingsreizigers Burke en Wills hun laatste kamp op, voor ze begonnen aan hun noodlottige terugreis naar Melbourne. In de hoofdstraat van Normanton kwamen we voor een tweede keer oog in oog met een krokodil te staan. Gelukkig betrof het hier een replica van een 8,63 meter lange zoutwaterkrokodil. In 1958 was in de rivier bij dit stadje zo'n gigant gevangen. Na Normanton vervolgden we onze tocht richting Borroloola, over een onverharde weg die alleen geschikt is voor wagens met vierwielaandrijving. Onderweg stonden nog de verborgen kloven van het Boodjamulla (Lawn Hill) National Park op het programma. Daar ligt in de droge Outback een verfrissende oase, die de vermoeide reiziger de kans geeft te rusten en te luieren. Onder het genot van een drankje keken we uit op deze kloof vol kristalhelder water, omzoomd door een weelderige tropische vegetatie en afgeschermd door zandstenen muren van wel zestig meter hoog.
Borroloola bleek een goede stop om levensmiddelen in te slaan. Vervolgens reden we naar het plaatsje Roper Bar, gelegen aan de Roper River. In deze getijderivier ligt het wrak van de raderboot Young Australian, dat in 1872 de grote zeilschepen op sleeptouw nam, die materiaal brachten voor de aanleg van de belangrijke telegraafverbinding tussen Darwin in het noorden en Port Augusta in het zuiden.
Northern Territory
In Katherine namen we een vrije dag om het bedrijvige handelsstadje in het hart van de Top End rustig te kunnen bekijken en na al die dagen in de Outback wilde ik ook wel weer eens winkelen. Tussen de middag namen we een uitgebreide lunch, onder het genot van een heerlijk koel glas chardonnay. Het was eigenlijk de bedoeling om het landschap met de dertien kloven, die samen de Katherine Gorge vormen, wandelend te verkennen. Maar nu leek het ons wel leuk om deze adembenemende zandstenen kloof vanuit een helicopter te bekijken.
Nagenietend in onze 4WD Bushcamper, waarin we ons al heel snel hadden thuis gevoeld, trokken we verder naar het gehucht Timber Creek, liggend op de drempel van het Gregory National Park. Daar overnachtten we op een camping aan de oever van de Victoria River, waarin gelukkig geen krokodillen te bekennen waren. Paul durfde daarom wel in de rivier te gaan vissen. Kon ik mooi onder een lommerrijke boom heel wat uurtjes met mijn roman doorbrengen. Die avond konden we op ons kookstel een overheerlijke Barramundi-maaltijd bereiden en verorberen onder een prachtige sterrenhemel.
Een van de laatste etappes ging naar een gebied dat hoog op mijn verlanglijstje stond, namelijk de op ronde bijenkorven lijkende zandsteenrotsen van de Bungle Bungles
in het Purnululu National Park. Een Aboriginal-gids nam ons mee op een tour naar deze zandstenen rotsformaties, die het resultaat zijn van 20 miljoen jaar erosie. De schoonheid van de grillige, verweerde vormen en contouren van het Bungle-Bunglemassief overweldigde me. Na een lange dag met veel wandelen, overnachtten we op het nabij gelegen Kurrajong Camp.
Naar Broome
We reden over de Great Northern Highway in westelijke richting naar Fitzroy Crossing, waar onze laatste etappe begon naar het parelvissersstadje Broome. De laatste 395 kilometers van ons avontuur vlogen werkelijk voorbij en al snel bereikten we de stad, die beroemd is geworden door de vondst van 's werelds grootste parel in 1861. Lang was Broome de parelhoofdstad van de wereld, maar nu is het vooral bekend om zijn 22 kilometer lange Cable Beach. Op dat witte, glinsterende strand liep ik op blote voeten door het turquoise water van de Indische Oceaan.
Op het strand genoten we van de zonsondergang en keken tevreden terug op ons avontuur. We spraken af dat deze veertiendaagse 4WD-tour zeker niet onze laatste zou zijn.
Bij het afscheid nemen van onze Britz-bushcamper wierpen we een vluchtige blik in een 4WD Adventurer, die twee tenten heeft, waaronder één op het dak. Handig zo'n camper met vijf slaapplaatsen, want het zou goed kunnen dat we bij een volgend 4WD-avontuur als gezin gaan!
Per 4WD door het eenzame noorden van Australië
Tekst: Karen Keast
Vertaling: Jan-Willem Driessen
Foto's: Britz, archief Wereldcontact
Rijdend in onze 4WD Bushcamper over de Savannah Way realiseer ik me dat dit het avontuur is waarnaar ik altijd zo heb verlangd. Veertien dagen reizen door het noordelijke deel van het rode continent, dat zelfs voor veel Australiërs een nog onbekend, veraf gelegen gebied is.
Ten westen van het tropische Cairns (Queensland) ligt op een paar uur rijden een van Australisch grootste geologische wonderen: de Undara Lava Tubes. Hier wandel ik door de holle versteende lavatunnels van 's werelds langste lavastroom, die 190.000 jaar geleden zijn ontstaan tijdens de eruptie van de Undara-vulkaan. De vloeiende lava zocht zich een weg door droge rivierbeddingen en terwijl de buitenkant stolde, bleef de lava binnenin doorstromen. Met als eindresultaat het bizarre gangenstelsel, waarin ik mij nu in een andere wereld waan.
Ik had echt geen benul dat mij zo'n indrukwekkende ervaring stond te wachten, toen ik mijn echtgenoot Paul een 4WD-vakantie voorstelde. Die uitgestelde huwelijksreis moest er nu eindelijk maar eens van komen. Dit was misschien wel onze laatste kans om samen te reizen, in ons eigen tempo en zonder dat we met kinderen rekening hoefden te houden. Ik wilde per se buiten de bewoonde wereld en gebruikelijke routes reizen en het leek me wel wat om met een 4WD Bushcamper de achtertuin van Australië te gaan verkennen. En wat voor een achtertuin! Wat is Australië toch rijk bedeeld met schitterende natuur. Of dat nu de spectaculaire kust is of de bush of de Outback in het binnenland. Australië heeft zo ontzettend veel te bieden. Tijdens ons 4WD-avontuur zou ik ontdekken dat Australië ook nog heel veel verborgen natuurwonderen bezit. Wonderen waarvan ik het bestaan niet eens kende.
Van Cairns naar Broome
Het werd uiteindelijk de Savannah Way, het ultieme 4WD-avontuur in Australië. De 3500 kilometer lange Savannah Way loopt door het noorden van Australië en doorkruist drie staten. De route begint in Cairns (Queensland) en gaat via Borroloola en Katherine in de Northern Territory naar de eindbestemming Broome in Western Australia. De route gaat eerst door weelderig tropisch regenwoud, al snel gevolgd door alsmaar wisselende landschappen. Savanne-graslanden met verspreide bomen, indrukwekkende vulkanische en verweerde rotsformaties, kloven met helder, fris water en gortdroge gebieden. De Savannah Way gaat door een aantal spectaculaire gebieden, waaronder vijf landschappen die op de Werelderfgoedlijst staan en vijftien nationale parken. Onderweg zie je historische goudzoekersstadjes, geïsoleerde veeboerderijen, eenzame pubs en 'roadhouses' en kun je kennismaken met de pioniersgeschiedenis en aboriginalcultuur.
Omdat een deel van de route alleen is te rijden door wagens met vierwielaandrijving, kozen we voor een 4WD Bushcamper van Britz en begonnen daarmee aan een veertiendaagse reis, waarbij niet alleen de bezienswaardigheden centraal stonden, maar zeker ook het avontuurlijke rijden er naar toe. Onze bushcamper was uitgerust met kampeerbenodigdheden, een koelkast, een kookstel voor gebruik buiten en een handdouche met zonneboiler. Van alle gemakken voorzien konden we beginnen aan ons avontuur door het 'echte Australië'
Geologische wonderen
Al na vier uur rijden kwamen we aan bij de indrukwekkende Undara Lava Tubes. Hier brachten we onze eerst nacht door in de bushcamper. Een ervaring op zich. Na een goede nachtrust besloten we om een hele dag te besteden aan de spectaculaire kraters en tunnels in het Undara Volcanic National Park.
Onze volgende bezienswaardigheid op de Savannah Way was de Cobbold Gorge, gelegen op het grondgebied van een uitgestrekte veeboerderij. De zes kilometer lange Cobbold Gorge is een uiterst smalle kloof, die op sommige plaatsen amper twee meter breed is. Daardoor ogen de dertig meter hoge kliffen aan weerszijden extra spectaculair. We namen hier de tijd en verkenden een deel van de kloof per boot. De indrukwekkende schoonheid van deze zandsteenformatie, in combinatie met een bijna onwerkelijke stilte, maakte diepe indruk. Hier zagen we onze eerste zoetwaterkrokodil, soezend in de zon, die waarschijnlijk niet eens merkte dat we hem fotografeerden. Het werd ons al snel duidelijk dat deze 4WD-tocht een aaneenschakeling zou worden van nieuwe avonturen en ervaringen en meteen na het verlaten van een bezienswaardigheid verheugden we ons al weer op een volgend avontuur. De Cobbold Gorge achter ons latend en met Normanton aan de Gulf of Carpentaria als volgende bestemming, genoten we van typisch Australische panorama's. We reden over een hobbelig wegdek, met aan weerskanten stoffige rode bermen, metershoog wuivend savannegras, schilferende zalmkleurige eucalyptusbomen en spierwitte, spookachtige soortgenoten.
Oase
Bij Normanton wilden we uiteraard de gedenksteen van Camp 119 zien. Op deze historische plek sloegen de Australische ontdekkingsreizigers Burke en Wills hun laatste kamp op, voor ze begonnen aan hun noodlottige terugreis naar Melbourne. In de hoofdstraat van Normanton kwamen we voor een tweede keer oog in oog met een krokodil te staan. Gelukkig betrof het hier een replica van een 8,63 meter lange zoutwaterkrokodil. In 1958 was in de rivier bij dit stadje zo'n gigant gevangen. Na Normanton vervolgden we onze tocht richting Borroloola, over een onverharde weg die alleen geschikt is voor wagens met vierwielaandrijving. Onderweg stonden nog de verborgen kloven van het Boodjamulla (Lawn Hill) National Park op het programma. Daar ligt in de droge Outback een verfrissende oase, die de vermoeide reiziger de kans geeft te rusten en te luieren. Onder het genot van een drankje keken we uit op deze kloof vol kristalhelder water, omzoomd door een weelderige tropische vegetatie en afgeschermd door zandstenen muren van wel zestig meter hoog.
Borroloola bleek een goede stop om levensmiddelen in te slaan. Vervolgens reden we naar het plaatsje Roper Bar, gelegen aan de Roper River. In deze getijderivier ligt het wrak van de raderboot Young Australian, dat in 1872 de grote zeilschepen op sleeptouw nam, die materiaal brachten voor de aanleg van de belangrijke telegraafverbinding tussen Darwin in het noorden en Port Augusta in het zuiden.
Northern Territory
In Katherine namen we een vrije dag om het bedrijvige handelsstadje in het hart van de Top End rustig te kunnen bekijken en na al die dagen in de Outback wilde ik ook wel weer eens winkelen. Tussen de middag namen we een uitgebreide lunch, onder het genot van een heerlijk koel glas chardonnay. Het was eigenlijk de bedoeling om het landschap met de dertien kloven, die samen de Katherine Gorge vormen, wandelend te verkennen. Maar nu leek het ons wel leuk om deze adembenemende zandstenen kloof vanuit een helicopter te bekijken.
Nagenietend in onze 4WD Bushcamper, waarin we ons al heel snel hadden thuis gevoeld, trokken we verder naar het gehucht Timber Creek, liggend op de drempel van het Gregory National Park. Daar overnachtten we op een camping aan de oever van de Victoria River, waarin gelukkig geen krokodillen te bekennen waren. Paul durfde daarom wel in de rivier te gaan vissen. Kon ik mooi onder een lommerrijke boom heel wat uurtjes met mijn roman doorbrengen. Die avond konden we op ons kookstel een overheerlijke Barramundi-maaltijd bereiden en verorberen onder een prachtige sterrenhemel.
Een van de laatste etappes ging naar een gebied dat hoog op mijn verlanglijstje stond, namelijk de op ronde bijenkorven lijkende zandsteenrotsen van de Bungle Bungles in het Purnululu National Park. Een Aboriginal-gids nam ons mee op een tour naar deze zandstenen rotsformaties, die het resultaat zijn van 20 miljoen jaar erosie. De schoonheid van de grillige, verweerde vormen en contouren van het Bungle-Bunglemassief overweldigde me. Na een lange dag met veel wandelen, overnachtten we op het nabij gelegen Kurrajong Camp.
Naar Broome
We reden over de Great Northern Highway in westelijke richting naar Fitzroy Crossing, waar onze laatste etappe begon naar het parelvissersstadje Broome. De laatste 395 kilometers van ons avontuur vlogen werkelijk voorbij en al snel bereikten we de stad, die beroemd is geworden door de vondst van 's werelds grootste parel in 1861. Lang was Broome de parelhoofdstad van de wereld, maar nu is het vooral bekend om zijn 22 kilometer lange Cable Beach. Op dat witte, glinsterende strand liep ik op blote voeten door het turquoise water van de Indische Oceaan.
Op het strand genoten we van de zonsondergang en keken tevreden terug op ons avontuur. We spraken af dat deze veertiendaagse 4WD-tour zeker niet onze laatste zou zijn.
Bij het afscheid nemen van onze Britz-bushcamper wierpen we een vluchtige blik in een 4WD Adventurer, die twee tenten heeft, waaronder één op het dak. Handig zo'n camper met vijf slaapplaatsen, want het zou goed kunnen dat we bij een volgend 4WD-avontuur als gezin gaan!